《重生之千》木祭司

1、梦

　　我在做梦，意识一圈一圈对缓缓融进异国的天空，看着底下的世界——不变的森林。

　　又是同样的场景。

　　浓翠欲滴的森林蒸腾着一股燥郁、黏腥的热浪，在昏黄的光线扭曲着、旋转成诡异却又无声的气流。横亘林间小道上的树干上，爬满了不知名的植物，泛着湿滑的色泽。腐烂的枯叶覆盖在深黑的土壤上，千年万年地孕育新生也消化着诞生自该地的残骸。

　　生命的循环。

　　听，烟雾朦胧中，又传来那阵连绵不绝的粘腻而甜涩的声音，“…ไม่ว่าสิ่งไหนทำให้เรามาเจอ ……”

　　低沉、绵延，一阵又一阵。

　　乌拉-列拉即将落下，白天与黑夜的交替在这丛丛密密的森林深处一道白色尤为突兀青铜器般泛着沧桑感的断壁颓垣中，泛着鲜血般黑红色泽的五角星图形上放着一个覆盖着白色丝织物的人型，冷冰冰地散发着让人绝望的哀伤。

　　不远处全身披着黑袍子的巫者，站在不知名金属制成的飞行器中，稳稳地浮在半空中。那拥有挺拔的身姿的巫者，优雅地抬起手轻轻一招，立刻升起13个椰子树叶做的灯笼，泛着荧荧的红光，低沉而华丽的声音淡淡地流泻而出，异国的语言，一种吸附住灵魂的诱惑：

　　เธอเป็นความรักที่มีตัวตน

　　เป็นใครสักคนที่เดินเคียงข้างกันไป

　　และเธอคนนี้มีรักแท้ในใจ

　　ไม่มีใคร ที่จะดีเหมือนเธอ

　　อาจเป็นความฝันหรือโชกชะตา

　　บางสิ่งที่พาและทำให้ฉันมีเธอ

　　ไม่ว่าสิ่งไหนทำให้เรามาเจอ

　　ที่ฉันรู้ เธอคือลมหายใจ

　　เธอเป็นเหมือนส่วนหนึ่งของฉัน

　　เป็นความฝันส่วนหนึ่งของฉัน

　　มีกันและกันไม่ว่าจะนานเท่าไหร่
　　่
　　เป็นชีวิตส่วนหนึ่งของฉัน

　　ไม่มีทางที่ฉันทอดทิ้งเธอไป

　　ไม่มีวันไหนจะพรากจากกัน

　　ไม่ว่าพรุ่งนี้ต้องเจออะไร

　　จะดีหรือร้ายฉันนั้นก็คงไม่หวั่น

　　ก็เมื่อเรานั้นเป็นของกันและกัน

　　ต่อให้ฉันจะหมดลมหายไจ

　　和着吟唱声，一棵无花果树破土而出，其枝枝蔓蔓的根系以五角星的五个角为支点，慢慢罩住了图形中的人型，俨然一个囚笼。转瞬间，一棵枝繁叶茂的树已经长成，那13个灯笼随即晃晃悠悠地飘到无花果树丫枝上。13处红光突然间急速闪烁着，就像报警器一般，预示着有什么即将发生。

　　“嘙！”

　　“嘙……嘙、嘙嘙嘙……”

　　灯笼突然一个紧接一个爆炸，散布出一团又一团拳头大的白色孢子。不一会，周围到处漂浮着这些雪团儿似的白色悬浮物。紧接着，这个静寂的森林像被唤醒般，不断地抽搐颤抖着，五彩斑斓的树从许多莫名其妙的地方长出。几个眨眼间，这个森林便变成了只有科幻电影里才存在的异度空间。

　　我深深地吸了口气，却被眼前突然放大的一双眼睛给噎住了呼吸道，半天喘不过气来。原来是那巫者察觉到了我的视线，控制飞行器上升到高处寻找隐藏的窥探者。

　　那是怎样的一双眼睛啊，那神秘的紫色和冷酷的金色就像海妖的歌声，欲把人引向彼岸的世界……

　　你是谁？

　　刚想问这个美丽双眸的主人，意识就像接受不到信号的电视，变成了黑白条纹，然后便是一片黑暗。